Schuluntersuchung

Burada hem birinci sınıfa başlıyorum. Hem doğuruyorum. Tüm sistemlere tek entegrasyon. Farklı bir ülkede olmak, tüm bunlara alışmak zor. Özellikle çocuklar ile ilgili her şeyi sürekli olarak düşünüp tartıyor, değerlendiriyor kafam. Dün güzel bir deneyim yaşadık. Not etmek istedim. 

Biz dün oğlumla Schuluntersuchung yani Gesundheitsamt'da yapılan okul öncesi resmi sağlık kontrolüne gittik. Sbahn'ın gecikmesi sonucu geç kaldık epey. "Sie sind so spät" diye kültürel fırçamızı yedik, durumu açıkladık. Sonrası... Gayet güler yüzlü bir tutum içinde tam iki saat süren bir kontrol sürecinden geçti oğlum.

Doktordan once bir uzman değerlendirdi. Duyma testi, görme testi, basit neden sonuç ilişkileri gibi değerlendirmeler yaptı. Dil bilmediğim için benimle hep İngilizce konuştular. Oğluma da İngilizce-Almanca yönergeler ile yaklaştılar. Yeri geldikçe çeviri yaptım.

Sonra doktor bizim oğlanı, bilişsel açıdan, psikomotor beceriler açısından, bedensel açıdan inceleyen uzunca bir kontrol yaptı. Bir kere çok güler yüzlü, çok pozitif yaklaştı. Olumlu geribildirimin dili yok. "Du bist Super" geri bildirimleriyle süreci yönetti. Bir ara koca kadın odada kurbağa gibi zıplıyordu. Arada kocaman bir masa olmadan, çocukla birebir, çocuğun oturacağı sandalyenin özelliğine kadar düşünülmüş... 7 yaşında bir oğlan çocuğunu her bir kemiğine, kas grubuna varıncaya dek, sıkmadan, yormadan, güler yüzle, oyunla muayene etti. Hem de epey uzunca bir süre. Muayene sırasında iç çamaşırı kalıncaya kadar soyunuk olması gerektiğini önce bana açıkladı. Sonra detay detay kontrol etti. Burada bizim oğlanın hakkını da yemeyelim. Hakim olmadığı dillerde (İngilizce/Almanca) söylenenleri yadırgamadı. Sıkıldım demedi. Soyunmam demedi. Canla başla elinden geleni yaptı. Canım benim...

Çocuğun doğumundan bu yaşına kadar olan sürece dair güzel güzel konuştuk doktorla. Bir kaç konunun üzerinde özellikle durdu. Birincisi aşı konusu. Buradaki aşı takvimi ile birebir örtüşen bir aşı takvimi olmadığından aşıları kontrolde zorlandı. Topu Türkçe bilen çocuk doktorumuza attı ama benim aşı karşıtı bir anne olup olmadığımı anlamak için de elinden geleni yaptı.

İkincisi, "spor yapıyor mu?" diye sordu okul dışında gittiği bir yer var mı? Spor kursu vs. Hangi sıklıkla gidiyor? Bu konu önemli. Devam edin mutlaka şeklinde yönlendirdi.
Üçüncü konu da alerji konusu. Bu konuyu da altını çize çize tekrar tekrar sordu. Okulun bilmesi gereken bir konu var mı diye. Alerji burada, allerjen maddeleri menüde yıldızla işaretleyecek kadar dikkat edilen bir konu zaten. Doktorun bu hassasiyeti çok hoşuma gitti.

Toplamda, dikkat bozukluğundan, görme/duyma eksikliğine, ayağını içe/dışa basmadan, büyük psikomotor becerilere varan koca bir skalada doktor kontrolünden geçti bizim oğlan.

Tek derdimiz dil şu anda. Onun da nasıl takip edilmesi gerektiğini konuştuk. Anlattı, yönlendirdi. Ocak ayına dek takip edin, öğretmeni ile konuşun değerlendirme yapın, ona göre gerekirse konuşma desteği için, Türkçe'de olmayan yumuşak "R" ler vs, adım atalım (Logopädie) dedi.

Bu kontrole, özellikle dil bariyeri nedeniyle, epeyce kaygılı gitmiştim. Gerçekten hafiflemiş olarak çıktım. Kendime ve çocuğuma karşı olan yaklaşımdan çok memnun bir şekilde ayrıldım.

Türkiye'de yedi yaşına gelinceye kadar, dünyanın parasını verdiğimiz özel hastaneler ve doktorlar da dahil olmak üzere hiç böyle bir genel bakış açısıyla, çocuğun kreşe/okula hazır olması, genel sağlık durumunun takibi konusunda bir hizmet almadığımızı düşündüm. Buna yine üzüldüm.

Bütün çocuklara sağlık ve başarılı yeni bir öğretim yılı diliyorum. Tüm ebeveynlere kolay gelsin. Sevgiler...