New Life in Munich

Burada hem birinci sınıfa başlıyorum. Hem doğuruyorum. Tüm sistemlere tek entegrasyon. Farklı bir ülkede olmak, tüm bunlara alışmak zor. Özellikle çocuklar ile ilgili her şeyi sürekli olarak düşünüp tartıyor, değerlendiriyor kafam. Dün güzel bir deneyim yaşadık. Not etmek istedim.  Biz dün oğlumla Schuluntersuchung yani Gesundheitsamt'da yapılan okul öncesi resmi sağlık kontrolüne gittik. Sbahn'ın gecikmesi sonucu geç kaldık epey. "Sie sind so spät" diye kültürel fırçamızı yedik, durumu açıkladık. Sonrası... Gayet güler yüzlü bir tutum içinde tam iki saat süren bir kontrol sürecinden geçti oğlum. Doktordan once bir uzman değerlendirdi. Duyma testi, görme testi, basit neden sonuç ilişkileri gibi değerlendirmeler yaptı. Dil bilmediğim için benimle hep İngilizce konuştular. Oğluma da İngilizce-Almanca yönergeler ile yaklaştılar. Yeri geldikçe çeviri yaptım. Sonra doktor bizim oğlanı, bilişsel açıdan, psikomotor beceriler açısından, bedensel açıdan inceleyen uzunca...

Dün doğum yapmayı planladığım hastanenin bilgilendirme gününe gittik. Enformasyon masasında etkinliğin yeri hakkında bilgi almaya çalışırken, bir aile daha geldi. Onlar almanca bildiklerinden birlikte ilerledik. Adam kapı ağzında sordu. "Siz de mi Türksünüz?" Valla öyleyiz herhal. Salona vardığımızda sunum başlamıştı. Bir geç kalan biz iki Türk aile vardık. Sunum tamamen almanca gerçekleşti. Üstelik yansıtıcı da çalışmıyordu. Önden ikinci sıraya oturdum. Anlatan ebenin her sözcüğünü yakalama gayretiyle sanırım anlatılanların ancak yüzde 25/30 unu anladım. Ve tabi kapıdan çıkar çıkmaz aklımdaki soruları cevaplamak için bizim Türk ailenin yanına koştum. Şu konuda şunu mu dedi? Bu konuda bunu mu dedi? Öğrendim rahatladım.  Hastaneyi de gezdik. Doğum odası, kalınan diğer odalar, emzirme odası vs. Ve fakat ben bu bana Türkçe açıklama yapan arkadaşı bir yerden tanıyorum. Sordum. Aynı dönem ODTÜ'de okumuşuz. Hazırlıktaki tanıdık simalardan biri. Kantinde satılan aynı d...